[vc_row][vc_column][vc_custom_heading text=”Za oknem po obu stronach oceanu z nieba leje się żar. Poranki bywają nieco chłodniejsze, kłopot zaczyna się później, po południu. Dziś będzie zapewne podobnie, zanim jednak to nastąpi, zapraszam w podróż w czasie. Wystarczy kilka minut… Wtorek po południu to tytuł jednego ze znakomitych utworów The Moody Blues zawartego na albumie Days of Future Passed.” font_container=”tag:h4|text_align:left|color:%231764c8″ use_theme_fonts=”yes” css=”.vc_custom_1597678728287{padding-bottom: 25px !important;}”][vc_row_inner content_placement=”top” css=”.vc_custom_1532021925923{margin-top: 0px !important;margin-bottom: 0px !important;padding-bottom: 5px !important;}”][vc_column_inner width=”1/5″][cesis_post_info i_date=”yes” i_sep=”yes” pi_color=”#819fc6″ margin_top=”-10″ margin_bottom=”35″][/vc_column_inner][vc_column_inner width=”4/5″][cesis_line_divider pos=”cesis_line_d_left” height=”5″ width=”full” color=”#819fc6″ margin_bottom=”25″][/vc_column_inner][/vc_row_inner][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]We wtorek po południu, wróćmy na moment do roku 1967. W styczniu The Doors wydali swój pierwszy album o którym napisałem w To koniec, wojna w Wietnamie trwa w najlepsze, a 29 stycznia odbył się w San Francisco Mantra-Rock Dance. Wydarzenie, które po latach zostanie nazwane „ostatecznym odlotem” lub po prostu „głównym wydarzeniem duchowym ery hippisów w San Francisco”.[/vc_column_text][vc_single_image image=”32656″ img_size=”full” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_3d”][vc_column_text]W trakcie trwania Mantra-Rock Dance zaprezentowały się jedne z najbardziej znanych kalifornijskich grup rockowych tamtych czasów. Byli to Grateful Dead oraz Big Brother and the Holding Company z Janis Joplin, a także stosunkowo nieznana wówczas grupa Moby Grape. Zespoły zgodziły się nie tylko wystąpić za darmo, ale cały dochód został przekazany lokalnej świątyni Hare Kryszna.[/vc_column_text][vc_column_text]Wydarzeniu towarzyszył świeżo przybyły do USA A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada czyli krótko mówiąc Indyjski nauczyciel duchowy i założyciel-preceptor Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny (ISKCON), powszechnie znanego jako „Ruch Hare Kryszna”. Udział liderów kontrkulturowych znacznie zwiększył popularność tego wydarzenia; wśród nich był poeta Allen Ginsberg, który poprowadził śpiewanie mantry Hare Kryszna na scenie wraz z Prabhupadą, oraz promotorzy LSD Timothy Leary i Augustus Owsley Stanley III.[/vc_column_text][vc_column_text]Tamtego roku pogoda sprzyjała występom muzycznym i koncertom, w Polsce przede wszystkim mobilizowała władzę komunistyczną do działania. W połowie czerwca odbył się VI Kongres Związków Zawodowych na którym to Gomułka wygłosił słynną mowę, w której Żydów mieszkających w Polsce określił mianem „piątej kolumny”. W lipcu 1967 roku zorganizowano po raz pierwszy Festiwal Piosenki Żołnierskiej w Połczynie-Zdroju, przeniesiony później do Kołobrzegu, od tego czasu impreza ta będzie się odbywać co roku.[/vc_column_text][vc_column_text]Zespół The Moody Blues w tym czasie ledwo wiązał koniec z końcem, po dwóch latach występów, jako niezbyt dobrze radząca sobie biała grupa R&B, potrzebowali jak nigdy czegoś co pomoże im zaistnieć na rynku. Pomoc nadeszła zupełnie nieoczekiwanie. Zaoferowano im nagranie adaptacji IX symfonii e-moll Antonína Dvořáka dla nowo utworzonego oddziału Decca Records – Deram, w celu zaprezentowania możliwości najnowszych technik nagraniowych.[/vc_column_text][vc_single_image image=”32655″ img_size=”full” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_3d” add_caption=”yes”][vc_column_text]We wtorek, 9 maja 1967 muzycy The Moody Blues weszli do studia nagraniowego. Firma będąca częścią koncernu MCA Inc. eksperymentowała w tamtym czasie z techniką nazywaną Decca Panoramic Sound, mającą za zadanie podnieść jakość dźwięku stereofonicznego. Efekty pracy firmy skierowane były przede wszystkim do słuchaczy muzyki klasycznej.[/vc_column_text][vc_column_text]Nagrania trwały do 3 listopada. Drugi studyjny w karierze zespołu, a pierwszy koncepcyjny album Days of Future Passed został wydany 10 listopada 1967 roku w Wielkiej Brytanii, a 11 listopada w Stanach Zjednoczonych. Kilka dni później bo 24 listopada 1967 roku w Polsce na X Plenum KC PZPR zapadła decyzja o wprowadzeniu podwyżki cen mięsa i jego przetworów.[/vc_column_text][vc_single_image image=”32658″ img_size=”full” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_3d” add_caption=”yes”][vc_column_text]Jeśli nie tańczyłeś z Nią przy dźwiękach Nights in White Satin to tak jakbyś Jej nigdy nie poznał. Jeśli wcześniej nic nie słyszałeś o The Moody Blues to faktem jest, że nie słyszałeś muzyki, która budowała dzisiejszy rynek muzyczny. A o czym opowiada ten album? Co ukryte jest w poszczególnych utworach, w tych dźwiękach, opowiem za tydzień w kolejny wtorek po południu.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]





[…] listopada 1967 roku miała miejsce premiera piosenki „Nights in White Satin” zespołu The Moody Blues. Utworu, który umieszczony na albumie „Days of Future Passed” odcisnął głębokie piętno na […]
[…] mówiąc, historia ukryta w tekstach i muzyce albumu Days of Future Passed opowiada historię każdego z nas, historię jednego dnia, zwykłego, przeciętnego człowieka, […]