Wielki Dzień muzycznie i duchowo

[vc_row][vc_column][vc_custom_heading text=”Wielki Dzień to jedno z najstarszych i najważniejszych świąt chrześcijańskich upamiętniające historię zbawienia: mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Przed nami triduum paschalne. Czas zatrzymania, czas zastanowienia. Dziś pora podjąć decyzję, dokonać wyboru. Z ust wierzących wybrzmiewa modlitwa za pojednanie.” font_container=”tag:h4|text_align:left|color:%231764c8″ use_theme_fonts=”yes” css=”.vc_custom_1555344594653{padding-bottom: 25px !important;}”][vc_row_inner content_placement=”top” css=”.vc_custom_1532021925923{margin-top: 0px !important;margin-bottom: 0px !important;padding-bottom: 5px !important;}”][vc_column_inner width=”1/5″][cesis_post_info i_date=”yes” i_sep=”yes” pi_color=”#819fc6″ margin_top=”-10″ margin_bottom=”35″][/vc_column_inner][vc_column_inner width=”4/5″][cesis_line_divider pos=”cesis_line_d_left” height=”5″ width=”full” color=”#819fc6″ margin_bottom=”25″][/vc_column_inner][/vc_row_inner][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text css=””]Qawwali narodziła się na pograniczu Pakistanu, Bangladeszu i północnych Indii, i od wieków związana jest z sufizmem – mistycznym nurtem islamu, który zamiast dogmatów wybiera miłość, ekstazę i bezpośrednie doświadczenie Boga.

Ta muzyka  łączy w sobie perską melancholię i indyjską subtelność klasyki. Jej teksty nie są prostymi pieśniami pochwalnymi – to wezwania, litanie, opowieści o proroku, o świętych, o człowieku poszukującym światła pośród ciemności. To muzyka, która nie tyle się zaczyna, co narasta – jak przypływ świadomości, który ogarnia słuchacza i nie pozwala mu zostać obojętnym.

W tej muzyce nie chodzi o formę. Tu chodzi o poruszenie serca. O przekroczenie siebie. O to, że niektóre prawdy – zwłaszcza te o Bogu – można zrozumieć tylko poprzez doświadczenie miłości. Qawwali to właśnie to: trans, oddanie, przebudzenie.[/vc_column_text][vc_single_image image=”29191″ img_size=”full” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_3d”][vc_column_text]Postępująca globalizacja, której nie można zatrzymać staroświeckimi obrządkami, sprawiła, że muzyka qawwali oprócz swego mistycznego i czysto religijnego przeznaczenia, zyskała funkcje świecką. Za popularyzację tej muzyki w świecie Zachodnim odpowiada, nieżyjący już Nusrat Fateh Ali Khan, mistrz gatunku, zapamiętany przede wszystkim dzięki współpracy z wieloma europejskimi i amerykańskimi muzykami.[/vc_column_text][vc_single_image image=”29197″ img_size=”full” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_3d” add_caption=”yes”][vc_column_text]Znawcy qawwali dowodzą, iż nie jest konieczne rozumienie wyśpiewanych słów dla osiągnięcia swoistego oświecenia, czyli, jak mówią sufi fana – rozpłynięcia się w Bogu. Do tego wystarczy muzyka, rytm i głos kantora. Martin Scorsese wyreżyserował film „Ostatnie kuszenie Chrystusa” w którym ścieżka dźwiękowa, przygotowana przez Petera Gabriela, stała się swoistym muzycznym opisem obrazów pojawiających się na ekranie. Kilka miesięcy po premierze filmu, Peter Gabriel powrócił do albumu i z płyty zawierającej ścieżkę dźwiękową stworzył niepodważalne arcydzieło, 8. w jego dorobku, bezprecedensowy album muzyczny „Pasja: Ostatnie kuszenie Chrystusa”, za który rok później, w 1990 otrzymał nagrodę Grammy.[/vc_column_text][vc_single_image image=”29200″ img_size=”full” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_3d” add_caption=”yes”][vc_column_text]Dzięki współpracy nad albumem „Passion: The Last Temptation of Christ” Petera Gabriela z Nusratem Fatehem Ali Khanem zrodził się utwór otwierający zatytułowany „The Feeling Begins”. Tak rozpoczynają się przeczucia, a właściwie szczególne potwierdzenie podejrzenia. Powraca więc czas zastanowienia. Pora podjąć decyzję i dokonać wyboru. Niech z ust wiernych zabrzmi modlitwa pojednania.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_text_separator title=”Materiał dodatkowy” title_align=”separator_align_left” border_width=”6″][vc_video link=”https://vimeo.com/59441478″][vc_column_text]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]