Mike

Czy kraj bez myślenia to jeszcze kraj, czy już tylko ciało na autopilocie? Refleksyjna opowieść o społeczeństwie bez głowy – z kurczakiem Mike’em w roli głównej i współczesną polityką w tle.

Czy kraj bez myślenia to jeszcze kraj, czy już tylko ciało na autopilocie? Refleksyjna opowieść o społeczeństwie bez głowy – z kurczakiem Mike’em w roli głównej i współczesną polityką w tle.

Spacer śladami Hendrixa w Seattle – od Capitol Hill po duchowość dźwięku. O percepcji, ogniu i muzyce, która zmienia świat, nie tylko słuchacza.

Refleksja o teatrze – relacja z polonijnej premiery Śmiech wzbroniony w Art Gallery Kafe w Wood Dal

Spotkanie z Moniką Kowaleczko-Szumowską w Polish Museum of America o zapomnianej historii polskich dzieci w Indiach. Opowieść o dobru.

Z przymrużeniem oka o strachu, śmierci i... Trumpie. Archeologia lęku spotyka protesty w LA, a nieumarli w mundurach powracają jako polityczny rytuał ochronny. Kto tu naprawdę straszy – obywatele czy prezydent?

Dwie historie. Jedna z rosyjskiego więzienia, druga z gabinetu w Wiedniu. Obie mają coś wspólnego z tegorocznymi wyborami. O tym, jak łatwo oddać swój nos – i rozum – w cudze ręce.

Delikatna opowieść o utworze Raat ki Rani Arooj Aftab — o zapachu jaśminu, ulotności spojrzeń, ciszy, która zostaje dłużej niż słowa, i o tym, co nie wydarzyło się, ale wciąż trwa w pamięci.

Refleksyjny felieton o emigracji, gniewie, wdzięczności i Eurowizyjnych linach. Chicago, teatr, Chopin i chleb — czyli polskość w krzywym zwierciadle.

Osobista refleksja po rozmowie, która odsłoniła niepokojące idee ukryte pod pozorami uprzejmości. O człowieczeństwie, empatii i sile słów.

Między memem a nekrologiem – nowy tekst o tym, jak wygląda polska żałoba w internecie i dlaczego mimo wszystko warto żyć uważnie. Kliknij i przeczytaj.

Seattle przywitało mnie feerią zieleni i barw, skłaniając do refleksji nad ulotnością życia, wspomnieniami dzieciństwa i niezwykłym pomnikiem Lenina w Fremont.

Koncert „An Evening with Music of Komeda” w Akademii Muzyki Paso przypomniał, że muzyka może być szeptem. Grażyna Auguścik i znakomici muzycy przenieśli słuchaczy w świat Komedy – daleki od hałasu współczesności, bliski sercu.

Opowieść z podróży do Indii — o ciszy, wdzięczności i sztuce widzenia tego, co nieoczywiste. O ludziach, historiach i chwilach, których nie da się przeliczyć na zysk ani zamknąć w planach.

Kto naprawdę generuje chaos?
Z Thanjavur do Ameryki: opowieść o porankach, plastikowych słomkach i odpowiedzialności, której nie da się zamieść pod dywan.

Refleksja na Triduum 2025 – o tym, że nie religia i rytuały są najważniejsze, ale nasza gotowość do zatrzymania się, do słuchania, do zadziwienia. Cisza, muzyka i nadzieja.

W świecie, gdzie polityczna niezgoda była kiedyś normą, dziś obserwujemy coś znacznie groźniejszego. To już nie spór o rację, ale milcząca zgoda na zło, które coraz śmielej rozgaszcza się w naszych sercach.

Refleksja o twarzy współczesnego szaleństwa i odpowiedzialności, której nie możemy już zrzucać na innych.

Po dekadzie wracam na koncert Strachów na Lachy w Chicago. Wspomnienia, muzyka, Grabaż, Pidżama Porno, Autofobia i historia, która zatoczyła koło.

Satyra o 47., nowych cłach, czerwonej fali na Wall Street i europejskich emocjach pod specjalnym nadzorem. Od muzyki dzieci kwiatów po ciszę w prosektorium – refleksja o tym, dokąd zmierzamy.

Relacja pełna emocji ze spektaklu muzycznego „Fortepian Chopina” w Akademii Muzyki PaSO – o dzieciach, sztuce, wychowaniu i subtelnej magii teatru.

Żyjemy w świecie informacyjnego hałasu, gdzie prawda rozpływa się w oceanie fake newsów, a krytyczne myślenie staje się towarem deficytowym. W tym chaosie odnajduję ciszę – w dźwiękach muzyki progresywnej, w uważności, w przestrzeni między słowami.

Wspólny wieczór z żoną, światło Chicagohenge i spektakl Children of Dharma w Harris Theater. Bharatanatyam, Mahabharata, cisza i pytania, które zostają. Dlaczego Oppenheimer czytał Mahabharatę?

Czy nasze szczęście jest budowane na cudzej krzywdzie? The Electric State, Ci, którzy odchodzą z Omelas i współczesny Bhutan stawiają to samo pytanie. Moralne dylematy, dystopijna przyszłość i rzeczywistość, która nie jest czarno-biała.

Caravaggio uwiecznił ją na jednym z najbardziej dramatycznych obrazów w historii, a jej historia inspiruje do dziś. Nie czekała na wybawienie, nie modliła się o cud – działała.

800 000 lat temu nasi przodkowie niemal wyginęli, ale przetrwali. Czy ludzkość znów stoi przed kryzysem? Jak dawne zagrożenia łączą się z dzisiejszą polityką i nauką? Sprawdź!