Czy kultura to pomost, czy tylko sprawnie namalowana na ścianie iluzja? Osobisty rozrachunek z mitami o transatlantyckiej wymianie, izolacją popkultury i cyfrową bańką, która zamiast łączyć, staje się zaprawą murarską dla naszej własnej ignorancji.
Co łączy gdańską „Miłość”, chicagowską geometrię sceny i Muzeum Historyczne w Sanoku? Rozważania nad kondycją nowoczesnych projektów, które zamiast pozwalać muzyce pączkować do wewnątrz, wtłaczają ją w ciasny gorset kompozycji. Opowieść o trudnej autonomii dźwięku w przebodźcowanym świecie.
Półtorej godziny paraliżu bez odruchowego sięgania po kieszonkowe pstrykadełka. Refleksja nad koncertem w Akademii Muzyki PaSO, który zmusił polonijną publiczność do porzucenia doomscrollingu. O ulotnych jaskółkach minionych miłości i surowym „tu i teraz”, które jest naszą jedyną realną szansą.
Pamięć bywa jak stary winyl — ma swój ciężar, który czuje się gdzieś w splotach słonecznych, zanim dźwięk w ogóle dotrze do uszu. Wieczór w domu przy pracy. Światło monitora mojego Mac’a leniwie rozcina półmrok i rzuca słabe światło na…
Seattle 2026: Brak pracowników w Tsar, $32.40 za hummus w Sinbad Express i gołębie na głowie Lenina. Spacer po Fremont Place w twardym, południowym świetle.
Życie w Chicago to bieg od czeku do czeku, mierzony stękaniem kół kolejki i kolejnym property tax. W pogoni za „konkretem” łatwo jednak stracić to, co najważniejsze – zdolność do myślenia abstrakcyjnego. Czytanie i muzyka to nie tylko rozrywka, to najbardziej zaawansowany upgrade, jaki możesz zafundować swojemu mózgowi.
Kończy się pewna epoka, a to, co z mozołem osiada na szybach, nie zawsze jest tylko marcowym deszczem ze śniegiem. To raczej gęstniejąca atmosfera domknięcia. Jubileuszowy, dziesiąty już festiwal Chopin in the City dobiegł końca, a Grażyna Auguścik – zgodnie…
Wszystko ma swój początek, a ten konkretny zgrzyt kulturowy zainaugurowała dokładnie dziesięć lat temu Grażyna Auguścik. Równo dekada minęła, odkąd z uporem maniaka próbuje się ożenić mazowiecką wierzbę płaczącą z bezlitosną, stalowo-szklaną geometrią Chicago. Precyzując: to nie „my” próbujemy. To…
Żyjemy w epoce, w której „bunt” stał się kolejnym towarem marketingowym, a politycznie rozjuszone plemiona notorycznie mylą emocjonalny afekt z moralnym imperatywem. Pisząc tekst „Na chwilę i na zawsze”, sprowokowany postawą części rodaków, starałem się uchwycić bolesną dychotomię między tym,…
Czy biblijny raj był tylko nudną sielanką, czy raczej pierwszym w historii poligonem trudnej sztuki akceptacji? Sprawdź moją relację z walentynkowego wieczoru w Sali Koncertowej Akademii Muzyki PaSO, gdzie „Pamiętniki Adama i Ewy” Marka Twaina, w rytmie dylanowskiego echa, obnażyły odwieczny chaos między kobietą a mężczyzną.
Przez lata obserwuję polską emigrację – zza obiektywu aparatu, z perspektywy dewelopera i administratora mediów społecznościowych. Widzę sukcesy, piękne domy i sumiennie płacone podatki, ale widzę też coś znacznie mroczniejszego.
Dać się ugryźć jest łatwo – to jak puszczenie migawki w trybie „auto”. O wiele trudniej jest przełączyć się na „manual” i walczyć o przetrwanie. Moja refleksja po seansie 28 Years Later: The Bone Temple.
Od jeżyka pod choinką do roli Redaktora Aparata. Osobista relacja ze sztuki „Ostatnia Kropka” w Art Gallery Kafe.
Grenlandia w 2026 r. nie jest towarem. Osobisty sprzeciw wobec imperialnych fantazji, tragedii 'Spiral kampagnen' i moralnej miernocie w sieci. Esej o szukaniu prawdy.
W świecie, gdzie strach miesza się z zazdrością, a prawo staje się narzędziem bezdusznych decyzji, próbuję zrozumieć, dlaczego Polacy donoszą na Polaków. Piszę o utracie człowieczeństwa, o rasizmie, o pustce, która rodzi się z braku empatii – ale też o nadziei.
Refleksyjny jesienny wieczór z Agatą Paleczny i poezją Osieckiej w Art Gallery Kafe – o tym, że życie jest sklepem wyborów, a prawdziwe piękno zawsze wymaga sięgnięcia wyżej.
Polonia w Ameryce od dziesięcioleci powtarza, że żyje w kraju wolności — tylko czy naprawdę rozumie, czym ta wolność jest? Ten spis stawia niewygodne pytanie: czy można nazywać się obywatelem, nie uczestnicząc w życiu wspólnoty, nie rozumiejąc jej prawa, historii i wartości?
Spotkanie z Lechem Wałęsą w Donald E. Stephens Convention Center w Rosemont było czymś więcej niż rozmową o historii. To było przypomnienie, że technologia, wolność i odpowiedzialność nie stoją w sprzeczności — jeśli tylko nauczymy się współpracować, nie tylko między sobą, ale i z maszynami.
Wystąpienie otwierające spotkanie z Apekshą Niranjan w Akademii Muzyki przy Paderewski Symphony Orchestra, poświęcone pamięci, kulturze i sile ludzkich gestów.
Wróciłem do wpisu sprzed siedmiu lat – 18 grudnia 2018 roku – bo wczoraj znów była data 18 sierpnia. Przypadek? Być może. A może znak, że nie da się uciec przed tym, co nadchodzi.
Krótka chwila ciszy potrafi obnażyć, jak wiele z tego, co wydaje się ważne, jest tylko błyskiem bez treści. Felieton o przemijaniu w świecie pełnym krzykliwych obrazów.
Nazywali mnie kiedyś „Misiek”. Teraz, po latach, patrzę na pandę wielką, Puchatka i Bhimę z Mahabharaty – i zaczynam rozumieć, że to przezwisko coś znaczy. Czasem to, co łagodne, ma w sobie największą siłę. Szczególnie dziś, gdy świat boi się prostoty, śmiechu... i misiaków.
rosja, która wieszała polskich powstańców, pomogła uratować jedność Stanów Zjednoczonych. Dziś to brzmi jak absurd, ale historia rzadko jest czarno-biała.
Wieczór z muzyką, zdjęciami i pytaniem: komu dziś ufać? Wspomnienie koncertu Dawida Kwiatkowskiego i Oskara Cymsa oraz chwila refleksji o autentyczności w czasach filtrów i fake newsów.
Czy muzyka naprawdę nas zmienia? W piątkowy wieczór w Chicago, na koncercie Robina Trowera.
